خداوند متعال برخی از اوصاف جنت را به منظور ترغیب و تشویق برای دسترسی به آنها برای ما تعریف نموده است، و بعضی از نعمتهای آن بیان شده و بسیاری از آنها را برای فراهمآوردن زمینة بیشتر جهت تلاش و کوشش بشر مخفی نموده است… انواع نعمتهای جنت هرچه بیشتر شناخته شوند، عقل بشر از درک و فهم آن ناتوانتر میماند، زیرا خوبیهایی در بهشت وجود دارد که بر هیچ فکری خطور نکرده و هیچ کسی در هرگونه حالتی آن را نمیشناسد.
اکنون این سؤال مطرح میشود که آیا بهشت و نعمتهایش را میشناسیم؟
بدون تردید آنجا سرایی جاودانه و همیشگی میباشد، انسان بهشتی نه سختی میبیند و نه بدبختی، و نه در آن اندوهگین میشود و نه گریه میکند، لذاتش را انتهایی و خوشیهایش را پایانی نیست، نعمتهایش عقل انسان را متحیر و اندیشه اش را متعجب میگرداند.
هي جنة طابت وطاب نعيمها
فنعيمها باق وليس بفان
آن باغی است بسیار خوب و دارای نعمتهای زیبا، پس نعمتهای آن برای همیشه باقی میماند و هرگز فنا نمیپذیرد.
بهشت نوری است که میدرخشد، و ریحانی است که فضا را عطرآگین میکند، کاخی است محکم، نهری است جاری و میوهای است رسیده… و دارای حوریانی است زیبا و خوبروی. و لباسهای بسیار در جایگاهی همیشگی و ابدی، و… دارای خانههایی بلند و زیبا که برای اهل و صاحبانشان مانند ستارهای است که در افق میدرخشد و همواره در حال نورافشانی میباشد.
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ رضی الله عنه قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! مِمَّ خُلِقَ الْخَلْقُ؟ قَالَ: «مِنَ الْمَاءِ». قُلْتُ: مَا بِنَاءُ الْجَنَّةِ؟ قَالَ: «لَبِنَةٌ مِنْ فِضَّةٍ، وَلَبِنَةٌ مِنْ ذَهَبٍ، وَمِلاَطُهَا الْمِسْكُ الأَذْفَرُ، وَحَصْبَاؤُهَا اللُّؤْلُؤُ وَالْيَاقُوتُ، وَتُرْبَتُهَا الزَّعْفَرَانُ، مَنْ يَدْخُلْهَا يَنْعَمْ وَلاَ يَبْأَسْ، وَيُخَلَّدْ وَلاَ يَمُوتْ، لاَ تَبْلَى ثِيَابُهُمْ وَلاَ يَفْنَى شَبَابُهُمْ» ( ).
ترجمه: «از ابوهریره رضی الله عنه مرویست که عرض کردم: یا رسول الله! مخلوقات از چه چیزی آفریده شده اند؟ فرمود: از آب، عرض کردم: ساختمانهای بهشت از چه چیزی ساخته شده؟ فرمود: خشتی از نقره، و خشتی از طلا و ملاط آن (ملاط: مخلوطی از گل یا ماسه و سیمان که میان دو خشت قرار داده میشود) مُشک خوشبو، و سنگریزههایش از مروارید و یاقوت، و خاکش زعفران میباشد، هرکس داخل آن شد، به خوشی زندگی کرده ناامید نمیشود، جاویدان میماند و هرگز نمیمیرد، لباسهای اهل جنت کهنه نمیشوند و جوانی آنها از بین نمیرود».
بنابراین، جنت و نعمتهایش بسیار خوب، زیبا و لذتبخش میباشند: لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ (١٥) [آل عمران:
15].
ترجمه: «برای کسانی که پرهیزگاری پیشه کنند نزد پروردگارشان باغهایی (در جهان دیگر) است که رودخانهها از پای (درختان) آنها میگذرد، در آنجا جاویدان هستند. (همچنین ایشان را) همسران پاکیزه (از هر پلیدی و نقصی) و خشنودی خداست. و خداوند (رفتار و کردار) بندگان را میبیند. (و نیت درونی ایشان را میداند)».
وجنات عدن ذخرفت ثم أزلفت
لقوم على التقوى دواما تبتلوا
بها كل ما تهوي النفوس وتشتهي
وقرة عين ليس عنها تحول
باغها و بهشت جاوید برای مردمی مزین و آراسته و آماده شده اند که همیشه از خدا میترسند و با تقوایند، و به خاطر رسیدن به بهشت از خواهشهای نفسانی دوری میکنند، زیرا بهشت مکانی است که باعث راحت و آرامی چشمها میشود و هرکس داخل بهشت شد هرگز از آن جدا نمیشود.
برادر و خواهرم! آیا ممکن است که عقل انسان این همه نعمتها را درک کند و سپس نسبت به آنها بیرغبتی نشان دهد؟!!
این ندای خیر است که تو را با دلسوزی فرا میخواند، و نیروی رقابت و مسابقه برای رسیدن به بهشت را در وجود تو تحریک میکند:
وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ (١٣٣) [آل عمران: 133].
ترجمه: «(و با انجام اعمال شایسته) به سوی آمرزش پروردگارتان و (رسیدن به بهشتی) بشتابید و بر یکدیگر پیشی گیرید که پهنای آن (همچون پهنای) آسمانها و زمین است؛ (و چنین جایگاه باارزشی) برای پرهیزکاران تهیه دیده شده است».
بنابراین، به سوی خودداری از گناه و طلب بخشش از گناهان و زندگی ابدی در سرزمینی جاوید بشتاب! زیرا بشارتدهنده به تو چنین مژده میدهد:
يا طالب الدنيا الدنية إنها
شرك الردى وقرارة الأقذار
دار متى ما أضحكت في يومها
أبكت غداً تباً لها من دار
ای کسی که خواهان دنیای پست و بیارزش هستی، بدان دنیا جایگاهی بیارزش و فاسد است.
خانهای است که یک روز آن شادی و روز دیگرش گریه است، چنین خانهای نابود باد.
بنابراین، انسان دانا کسی است که این دنیا را فقط به اندازة رفع احتیاج خود بخواهد، و برای به دستآوردن نعمتهای دنیای باقی و ورود به بهشت تلاش کند.
خداوند متعال میفرماید:
(وللآخرة خیر لک من الاولی) [الضحی: 4] ترجمه: «و به یقین آخرت براى تو از دنيا بهتر است!».
عاقل کسی است که به دنبال سعادت و خوشبختی همیشگی برود و در جستجوی بهشت باشد و برای به دستآوردن نعمتهای بیکران آن تلاش کند، راه به دستآوردن جنت یقینداشتن به توحید و یگانگی الله تعالی و اتباع و پیروی رسول خدا محمد صلی الله علیه وسلم و أدای فرائض و واجبات و دورینمودن از اعمال فاسد، گناهان کبیره و کارهایی که خداوند حرام نموده است میباشد، و همچنین نزدیکشدن به پروردگار به وسیلة انجام نوافل و اعمال صالح و توبه و انابت به سوی پروردگار در هنگام تاریکی و خلوت و استغفارنمودن از خطاها و گناهان و لغزشهاست، و رفتن به دنبال فراگیری علم و دانش و سعینمودن برای فهمیدن و عملکردن به علم و مداومت بر اخلاص و صدق و راستی با الله تعالی میباشد، زیرا جویندة این طریق در یقین و یافتن راه سعادت ناکام نمیشود و جدیت و کوشش وی ضایع نخواهد شد. خداوند متعال میفرماید: وَالْعَصْرِ (١)إِنَّ الإنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ (٢)إِلا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ (٣)[العصر: 1 – 3].
ترجمه: «سوگند به زمان (که سرمایة زندگی انسان و فرصت تلاش او برای نیل به سعادت دو جهان است)! انسانها همه در زیان هستند. مگر کسانی که ایمان میآورند، و کارهای نیکو و شایسته انجام میدهند، و یکدیگر را به تمسک به حق (در عقیده و قول و عمل) سفارش میکنند، و یکدیگر را به شکیبائی (در تحمل سختیها و دشواریها و دردها و رنجهائی) توصیه مینمایند (که موجب رضای خدا میگردد)».
ناظم (یکی از علمای اسلامی) میگوید: برادرم! آیا راههای ورود به جنت را میدانی؟
از کتاب: وصف جنت


![دڅارویو په اړه درسول الله[صلی الله علیه وسلم ] دعاطفې او مهربانۍ ډکې لارښوونې…](https://islam.org.af/wp-content/uploads/2015/06/ad_54f6074dc6.jpg)









ثبت دیدگاه