جنگ بزرگ بدر
(اولین جنگ سرنوشت ساز در اسلام )
وضعيت عمومى
1 ـ مـسـلمـانـان : شـمـار مـسلمانان در مدينه منوره افزايش يافت و قدرت و همبستگى آنان فزونى گـرفـت . امـا اوضـاع اقـتـصـادى آنـان بـد بـود. زيـرا كـه بـيـشـتر مهاجران با به جاى نهادن امـوال خـود در مـكـه ، جـان شـيـريـن و اعـتـقـاد عـزيزشان را سالم به دربردند و شريك امكانات اقتصادى اندك انصار گشتند. بنابراين اگر ديده مى شود كه مسلمانان بطور جدى در فكر آزاد كردن اموال خود از چنگ قريش هستند، جاى شگفتى نيست .
2 ـ مشركان و يهوديان : با كشته شدن عَمرو بن حضرمى ، مشركان يك انتقام از مسلمانان طلبكار شدند و براى اعاده حيثيت و شوكت قريش نزد اعراب ناچار بايد انتقام خون عَمرو را مى گرفتند.
راه تـجـارى حـيـاتـى مـيـان مـكـه و شـام نيز از سوى مسلمانان و همپيمانهايشان مورد تهديد قرار گـرفـت كـه مـعـنـاى آن مـرگ بـازرگانى و بى رونق گشتن مركز اقتصادى قريش بود. همچنين گـسـتـرش نـفـوذ و افـزايـش قدرت روز به روز مسلمانان ، با دوام رهبرى اعراب در دست قريش سازگار نبود.
ايـنـهـا از جـمـله مـهم ترين عواملى بود كه قريش را در انديشه يافتن فرصتى براى ريشه كن سـاخـتـن آيـيـن جـديـد فـرو بـرد. يهوديان مدينه نيز به جنگ سرد عليه مسلمانان دامن مى زدند و براى آنان مشكل مى آفريدند؛ و در حقيقت نقش ستون پنجم قريش را بازى كرده دشمنان را عليه مسلمانان تحريك مى كردند.
نيروهاى طرفين.
1 ـ مـسـلمـانـان : نـيـروى مـسـلمـانـان از مـهـاجـر و انـصـار بالغ بر 305 نفر و فرماندهى آنان با شخص پيامبر(صلی الله علیه وسلم) بود ـ نام آنها در پيوست آمده است ـ . اين تعداد نيرو تـنـهـا يـك اسـب و هـفـتـاد شتر داشتند كه هر سه يا چهار رزمنده به نوبت بر يك شتر سوار مى شدند.
2 ـ مـشـركـان : نـيـروى مـشركان بالغ بر 950 نفر و بيشترشان از قريش بودند. آنان دوصد راءس اسـب را بـا خـود يـدك مـى كـشـيـدنـد و بـراى سـوارى و حمل بار تعداد زيادى شتر داشتند. فرماندهى اين نيروها با چند تن از سران قريش بود.
هدفهاى طرفين.
1 ـ مسلمانان
الف ـ دسـتـيـابـى بر كاروان تجارى قريش: رهبرى اين كاروان با ابوسفيان بود و سى تا چهل نگهبان از آن حمايت مى كردند.
ب ـ درنـگ در بـدر: پـس از فـرار كـاروان ، مـسـلمـانـان در محل بدر ماندند، به اين منظور كه آوازه قدرتشان به گوش قريش برسد و آنان را در تبليغ دينشان آزاد بگذارند.
2 ـ مشركان.
الف ـ حمايت از كاروان تجارى اى كه از شام مى آمد.
ب ـ پس از فرار كاروان ، قريش درباره جنگ با مسلمانان يا بازگشت به مكه با هم به مشورت پـرداخـتـند. گروهى از آنان معتقد بودند كه بايد انتقام خون عَمرو بن حَضرمى را گرفت ، به قـدرت مـسلمانان پايان داد، قدرت و شوكت قريش را به اعراب ثابت كرد و جلوِ تهديد امنيت راه مـكـه ـ شـام را گـرفـت . از اين رو بر جنگ پاى فشردند و سرانجام ديدگاهشان را به ديگران قبولاندند.
کتاب الرسول القائد.تالیف شیث خطاب .
مترجم:راشد شهامت










![دڅارویو په اړه درسول الله[صلی الله علیه وسلم ] دعاطفې او مهربانۍ ډکې لارښوونې…](https://islam.org.af/wp-content/uploads/2015/06/ad_54f6074dc6.jpg)
ثبت دیدگاه